Bangîna
peyvan
Rêber Hebûn*
ji
sirûda te xweştir nîne
dema
mîna awazekî di dûmahîkê de diçe..
di
jiyanê destranekî
xêz dike .
şêwe
dike.
Gelo
ez rêwiyekim
lê
ew şewq rêwiye?
Mîna
mişextan dibeze û diçe..
dilê
min çîroka wî dişopîne
pey
dawiya taya pêroz dikeve..
berve
gavên kavilbûyî dimeşe.
Nalîna
xwe dispêre salan.
Berdewam
ser tabloya sipî şêwe dikim
di
ezmanê evînê de
di
çarçovê xemgîniyê
avjeniyê
dikim
Nizanim
..
ma
ez rikberê navên bêhiş im
ew
navên rût û gêj di ferhengên jibîrkirinê ..
tenê
hêsrên me..
di
newalên virmor de ..
navberê
êşên me yên kevn
û
kevîkên rojbûnên sexte..
penaberî
ava dikin.
Roman
jî di çemê valahiyê de
stonên
xwe ser dilan ava dike
û
kevokên sipî tevnê xwe ser ezmana
şîn de vegirtin
li
rehjen û qebqebên xwe digerin
ev
ewrên dagirtî Baran
cil û bergên felekan li xwe kirin
sihên
demên didûlî..
li
bejnên xwe kirin
tiştek
ji sirûda te geştir nîne
ey
kovana kendalan
ey
henaseberdana bîrêkirina zordar
mîra
rojhilata naverast
deryaya
dema sermedî
tu
burcî
pêngavî
dînîtiyê
xelatî zorengan dikî
evînê
diyarî ramanbûnê dikî
ji
elesa te bedewtir nîne
ji
dûrbûn û nêzikbûna te pîroztir nîne
çendî
sêwir xwe ser te dikir padîşehek
û
maç ketin bextê te
xwestibû
– Eştar –
wêneyekî bi te re bikşîne
xwezî
kir wek te be
jîndar
be
barê
nemiriyê giran e
em
bextewerin bi mirinê
hemo
xwedawendan hesretên me dikşînin
–
Enahîte
–pey te ket..
heta
ku kêlîkekê bi te re..
hevpeyvînekê
çêke.
Ey
şopa rastiyê di sihên demê .
Mîra
min
xwedawendên
rojhilatê dibezin pey te
bi
dizî li pey te tên
ji
çavên te derbas dibin
çîrokên
efsanî ser te digerînin
di
pirtokên xwe yên perwerde
bi
hibirdankê hêsrên xwe
çîroka
me dinivîsin
ji
wan tîpîn ku
evîna me berz kirin geştir nînin
diman
bi derbasbûnê nifşan
jiyana
me dûbere dikin
mîna
daran mezin dibin
ku
bi helbestan banga gerdonê bikin.
ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق